Jou portret
Je gezicht getekend door je lijden
Je strijden
De ziekte
Je rimpels die verklaren
Al je sombere dagen

Je wangen
Of wat daar nog van over is
Verdwenen door het kwijnen
Je tranen geven je gezicht nog meer dieptelijnen

Jou portret
Vervaagt
Wordt grijs
Geen dag die vertraagt
Mijn stille pijnen
Elke dag een traan op jou gezicht
Zie wat de ziekte bij jou heeft aangericht

Jou portret
Ik hou je vast
Voor altijd in mijn hart vastgelegd

Hard wegrennen
Gewoon..
Omdat het kan
Kijken naar de kleuren van een bloem
Gewoon..
Omdat het kan
Luisteren naar de muziek
Gewoon..
Omdat het kan
Dansen aan zee
Gewoon..
Omdat het kan
Houden van

Gewoon..
Omdat het kan

Een zonsondergang heeft mij nog nooit zo geraakt als afgelopen week.
En ik durf dan ook te zeggen dat, dat een moment van intens geluk was.
De rode gloed van de zon weerkaatsend op het water en het zachte ruisen van de zee kwam recht me hart binnen.

Ik heb dan ook moeite moeten doen om mijn tranen in te houden, zo gelukkig dat ik dit mocht meemaken en zo blij om te leven om te ademen en oprecht te kunnen zeggen, ik hou van het leven en ik wil er alles uithalen genieten van elk moment. Alle kleine dingen waar ik me normaal zo druk om maakte vielen op dat moment weg.

Rust.
Rust in mijn hart, mijn hoofd en mijn ziel.

Vandaag vertelde mijn opa dat die vond dat ik een andere blik had een ander gezicht, maar hij kon het niet plaatsen en nu ik dit zo schrijf denk ik dat het komt door dat moment.

Zou het kunnen dat de zonsondergang mij veranderd heeft een nieuwe blik gebracht heeft?

Ik voel me heerlijk

Bij opruimen kwam ik dit weer tegen. Een lied tegen kinderarbeid en ik vond het een mooie tekst om kwijt te kunnen.

's morgens vroeg zeven uur, en de wekker is gegaan
Ik heb niet zoveel zin, maar ontbijt en kleed me aan
Met mijn tas gevuld met boeken, op mijn fiets, naar school
Voor mijn toekomst, alsjeblieft, nouja, ik hou wel vol...

's morgens vroeg zeven uur, en het is verschrikkelijk heet
Al drie uur werkt dat jongetje zich dagelijks in het zweet
Half gekleed tikt het meisje aan een autodeur
Ruilt haar lichaam voor wat geld, zij klaagt niet, geen gezeur...

Jij bent een mens als ik
Ik ben een mens als jij
Ik huil, ik droom, ik speel
De maan komt dichterbij

Jouw vingers weven door
Verdienen zo de schuld
Jij wordt gebruikt, jij weeft
Met eindeloos geduld

Jij knoopt de hele dag
Tapijt waar ik op loop
Een dubbeltje per uur
Jouw zweet is wat ik koop

Jij bent een mens als ik
Ik ben een mens als jij
Ik huil, ik droom, ik speel
De maan komt dichterbij

-lied tegen kinderarbeid 1998-

Probeer te blijven hopen
Blijven dromen
Geloven
Dat het morgen beter wordt

Wanneer stopt de pijn
Geen zorgen
Hoe mooi zou morgen zijn

Zekerheid over leven
Sterkte en hoop
Kon ik het maar geven

In de ochtend blauwe lucht
Zie ik jou misschien nooit meer terug
Wil ik voor altijd met jou mee
Op je laatste vlucht

Wat je vandaag gegeven is
Komt morgen nooit meer terug
Alles wat gekregen is
Verdiend bewondernis

alle kleine dingen
Als de zon op je gezicht
Maken het leven makkelijker
Ze maken het leven licht

Je weet pas wat je hebt
Als je weet dat je het nooit meer krijgt
Kan je, je de laatste zonnestraal voorstellen
De laatste kus
De laatste lach

Het zijn juist al die kleine dingen
Waardoor het leven waardevol is

En weer een kilo eraf !!!
Niet verwacht, want al een tijdje beetje lax met me ete omgegaan

maar weeg nu 61kg met een bmi van 20.4 en wil op een gewicht van 55.6kg en een bmi van 18.6 komen wat dan betekent dat ik op een redelijk volgens de meter.. op een gezond gewicht zit. 

Tot juli heb ik daar de tijd voor wat betekent dat ik in 5maanden 6kg moet afvallen. Ongeveer 1,2 kg per maand, maar hopelijk gewoon 2 per 3 weken. Want realistisch gezien gaat het bij mij niet sneller lukken. Het blijft rot weer dus hardlopen zit er nog niet in en ik sport maar 1x per week.

Nou nog 6kg te gaan..

Zo, na een lange tijd dan maar weer is een blogje maken.
Het is zo druk de laatste tijd! Heel veel te doen voor school in juli ben ik namelijk gediplomeerd dus dat betekent nu nog ff flink aanpake die handel Natuurlijk hoort daar ook het hele solliciteer gebeure bij.
En dat..valt vies tegen.. want wat wil ik precies en hoe schrijf ik een goede brief, word ik wel aangenome.
Het risico lopen om afgewezen te worden, ik hou dr niet van.
Vandaag een lange dag achter de rug ook dus me hoofd zit vol met alles wat ik nog moet doen, het liefst zou ik een knopje even om willen draaien om het helemaal te vergeten, maarja het moet gewoon gebeuren;)

Diep weggestopt gevoel

Ik was vergeten
Het lawaai
Van honderd stoelen
Net verlaten
Dat ze kraken
In de stilte
Of wat dat had moeten zijn

Ik was vergeten
Mijn nieuwe pak
Drie keer gedragen
Doffe donker
Dat me eigenlijk
Zonder tranen
Misschien best wel goed zou staan

Ik was vergeten
Witte gympies
Niet zo slim
Op natte aarde
Ik troost me wel
Met de gedachte
Nog niet geroutineerd te zijn

Ik was vergeten
Goed te eten
Weinig koffie
Blik op grond
Een dag als dit
Heeft nooit een reden
Een verstandig mens te zijn

Ik was vergeten, glad vergeten
Maar vandaag, hoe mooi het brein
Ik was vergeten, dat vergeten
Wat het beste weg kan zijn

Wel het verdiet
Nooit de persoon
Nooit de persoon
Maar soms de pijn

Ik was vergeten, glad vergeten
Hoe mooi het is iets kwijt te zijn

Nooit de persoon maar kleine dingen
Te verbannen uit mijn brein
En dat het soms een enkele keer
Hoe mooi het is iets kwijt te zijn

-Acda en de munnik-

Wat een rot dag, misschien door de sneeuw of verkeerd op gestaan maar ik had me dag niet. Dat hebben een paar mensen vandaag flink ondervonden. Tja soms moet het er gewoon even uit hoor ben geen robbot.

Het lijnen echt totaal niet mee bezig geweest en morgen vrees ik ook niet. Vrijdag dan maar weer...

Me gedachten zitten nog steeds vol met zorgen over allemaal papierwerk wat gedaan moet worden, me school, werk, al die verplichtingen

Nou hier word ik dan wel weer 'Happy' van=]

Fun

                                                                                             Shopping

Chocolate       

                                                                                                                            Music

Al ruim 8 jaar houdt mijn gewicht me bezig en vreet het me gedachten op. En ja geloof me als ik andere logjes ook lees van mensen die willen afvallen denk ik: gaaaaan we weeeeer met precies alle calorieen die ze eten [of niet] het gewicht, lengte en bmi. Zo ben ik geweest, misschien nu nog wel een beetje want ik kan je precies vertellen hoeveel calorien er bijvoorbeeld in een saucijzen broodje zit, weet precies me bmi en hoeveel ik mag wegen tot een gezond gewicht.
Maar je probeert er alles aan te doen om maar een bepaald beeld te bereiken en of je die nou vanuit jezelf hebt of door media hebt gekregen je moet dat beeld bereiken.
Laat dat nou juist zo lastig zijn want ik sla niet graag een koekje[nou oke koek] over bij de koffie, zo ben ik niet opgegroeid, ben hollands dat hoort;). Tussen de middag eet ik toch echt 3 boterhamme dat zit nu in me systeem. 's middags chocolade bij de thee [goh weer zoiets hollands, teminste hmm misschien wel typisch voor hoe ik ben opgegroeid]. 's avonds cup-a-soup [ik zeg niks meer..] uurtje of acht bak koffie en jaa weeer een koek.. en hoe ik snap het ook niet maar toch krijg ik nog zin in eten om een uur of half 10.
Het is vreselijk gewoon de hele dag aan het eten, weten dat je moet afvallen en het dan uiteindelijk niet presteren.

Dus mijn doel: voor 1 juli 8kilo afvallen. Dus daar zal ik de komende tijd nog wel een logje over maken.

Zo een andere luie zondag is begonnen;) Al aardig wat voor school gedaan dus ik loop helemaal op schema.

Misschien vandaag toch maar iets leuks gaan doen ofso en mensen vinden die daar hetzelfde idee over hebben en geen relatie hebben dus tijd.
Toch bizar als mensen verlieft worden is de rest van de wereld te klein en word er gekeken door een roze 3d bril. Vrienden zijn ineens een stuk minder belangrijk geworden en je word alleen gebeld wanneer de partner niet afspreken kan...Ik ben er nog steeds niet uit hoe ik daar over moet denken. Ik snap dat als je helemaal tot over je oren verlieft bent, bij elkaar wilt zijn en dat je dan minder tijd heb voor je vrienden. Maar als je dan wilt afspreken om iets te gaan doen en hij/zij moet er ook altijd bij zijn..dan is het geen persoonlijke aanval maar je wilt ook wel is gewoon met je vrienden alleen zijn. Die telefoontjes alleen op de momenten wanneer zij tijd hebben en toch niks beters hebben te doen dus jou maar op bellen.
Je gaat automatisch anders, harder reageren. Want eerlijk gezegd ik voel me dan gewoon gebruikt. Normaal als je zelf wilt afspeken dan pas je niet in het schema en sta je ergens op de lijst onderaan. En als ze er dan achter zijn dat ze echt, echt niks beters te doen hebben nou dan word je gebeld. Ik voel me dan als een pop, oooh halen we die toch even uit de kast, die heeft geen relatie die heeft wel tijd. Nee ik wil niet dat het zo moet werken je moet ook tegen je partner kunnen zeggen nee vandaag ga ik naar een vriendin en je vrienden boven je partner zetten want uiteindelijk als de zoveelste bitch/lummel het uit heeft gemaakt. Zijn je vrienden er die de boel op kunnen ruimen en maar weer klaar staan. Mensen zouden hier beter over na moeten denken want zo raak je vrienden kwijt.

Mijn laatste log heb ik gemaakt omdat ik mijn eigen pad kwijt was/ben. Net als vele anderen in nederland is het bij ons op het moment thuis moeilijk, het bedrijf waar mijn familie werkte is faillit gegaan. Geen inkomen meer, geen auto, niks. In 1x zijn alle zekerheden verdwenen en is niks meer van zelfsprekend.
Hoe erg je leven in 1x kan veranderen, geen zekerheid meer of we in het huis kunnen blijven wonen, sollicitaties, verdriet.

Waarom gebeurd dit ons nou weer? Na alle shit die we doorgemaakt hebben kon dit er blijkbaar ook nog wel bij..
Ik ben gelovig en geloof in god. Maar als zoiets gebeurd staat de beste man ineens een heel eind van je af. Waarom zijn er nou zo veel tegenslagen? Waarom weer? Moet ik iets bewijzen? Heb ik iets verkeerds gedaan en is dit gewoon karma? What comes around goes around?
Ik geloof wel dat alles wat er gebeurd een reden heeft en dat je er uit eindelijk alleen maar beter van zal worden. Maar op het moment zelf kan je de wereld wel vervloeken, alles kapot slaan. Hoe moet je nou verder als alles wat zeker was er niet meer is...

Ik weet het niet en ook niet hoe we verder moeten, het is hopen en geloven.

Verleden

Laat jij mij nu los
Ben je vergeten wie ik ben
Al die keren dat ik er was
Zijn die dan weggezakt

Ben ik nu te goed voor jou
Heb ik jou hulp nu niet meer nodig
En laat jij mij alleen

Waar zijn ze
Die lach en traan
Juist al die momenten die ik niet wil laten gaan

Alle herinderingen diep weggeborgen
In een kist en de sleutel op slot

Verleden
Waarom laat jij mij nu los
Geef me houvast
Ik kan het niet alleen
Geef mij steun voor het heden

Alleen door jou heb ik leren leven
Ben ik nu wie ik ben
Ben ik niet dat verlegen kleine meisje gebleven

Aan je lijf is het niet te zien maar je gezicht verraad je
Een jaar of tien
Heeft je pap je zo leren spelen
Hoe een vlieger zweeft en bijtjes kunnen steken
Lieve kind
Mocht jij wel is snoepen, zuurstoke, spekkies, gummyberen
Heb je wel is gehoord van Pooh of Peter Pan
Heb je uberhaupt wel is een film gezien
Of moest jij dag en nacht trainen
Kleine jongen, sterke spieren
Hoe is het met je kind zijn
Met je lachen en spelen

Leef

De tijd gaat van zelf. Het komt automatisch, zo is dat geregeld en het gaat automatisch. Want met elke nieuwe seconde tikt er eentje weg. Een seconde, in een seconde gebeurt een heleboel, er gaat iemand dood, iemand wordt geprikt door een malaria mug, iemand gaat trouwen of er wordt een kindje geboren.
Een half uur voor 24:00 op 31december krijgen mensen de kriebels bij elke seconde die weg tikt. Half nederland heeft nog de hoop op een paar miljoen en 1800 seconde later is half nederland een illusie armer. 10seconden voor 24:00 op 31 december telt iedereen mee.
Het leven gaat door en er is niks wat je daar tegen kunt doen. Je hebt het te accepteren en je hebt er geen controle over. Nouja als je te laat komt heb je daar zelf natuurlijk wel wat aan te doen.
Het is alweer het eind van de vakantie ....

...die is voorbij gevlogen!!

Nog 7uur en 20minuten. Dan is het jaar voorbij en komt deze tijd nooit meer terug. Voor mij was het een jaar waarin ik veel afscheid heb moeten nemen van mensen waar ik veel om gaf en geef.

Ik wil het jaar zo snel mogelijk afsluiten want mij heeft het weinig goeds gebracht. Dit jaar heb ik veel momenten gehad waarin ik niet vrolijk was en het allemaal niet meer zag zitten.
Ik ben gelukkig wel afgevallen al 10kg[en jaaaa damn proud!!!] maar nog niet genoeg dus dat is der 1 voor de nieuwe goede voornemens.

Als ik vorig jaar wist hoe 2009 zou lopen, had ik dan dingen anders gedaan? Ik weet het niet en ik denk dat het daarom ook maar goed is om niet te weten wat er komt en gewoon voor het moment te leven. Ik kan nu met angst het nieuwe jaar in gaan om nog meer mensen te verliezen, of ik ga het jaar in en breng veel tijd door met mensen waar ik van hou.
Ik ga voor een gezellig, gezond, geweldig 2010,

het is natuurlijk naief om zo te denken, maar hee we zien het wel!

Ik hoop dat 2010 voor iederen wat goeds brengt! Doe voorzichtig vanavond en eet je helemaal vol met oliebollen!

Kerst

De winkels hangen al maanden vol met slingers, kerstballen, kerstkaarten en alles waar je kerst voor kan zetten. Het  maakt de omgeving prachtig en de sfeer voel je om je heen.

Maar de through meaning of christmas is bij elkaar zijn, geloven dat er een betere wereld gemaakt kan worden en kijken naar wat je daar zelf aan hebt bijgedragen. Wat heb jij afgelopen jaar gedaan om de wereld een stukje beter te maken? Het is een tijd voor beziening.
Een tijd om met iedereen die je lief hebt door te brengen. Maar je ook te bedenken dat er mensen zijn die niet bij elkaar kunnen zijn door oorlog, geweld, kindsoldaten, aids, mensen die je de afgelopen jaren zijn ontvallen, ziektes, familie in het buitenland bendenk je dan hoe goed je het misschien hebt. Wees dankbaar voor het leven wat je gekregen hebt en probeer er te zijn voor een ander. De meest kleine dingen kunnen al zoveel betekenen.

Ik wens jullie allemaal een zalige kerst met veel liefde, ik hoop dat jullie allemaal een licht puntje kunnen vinden in kerst wat er ook gebeurt is afgelopen jaar. Blijf geloven in betere tijden en zie een horizon, alles gebeurt met een reden

Have yourself a merry christmas

Ice Ice Baby
My medicine against depression
White blanket on my heart
Gives me hope and peace of mind
A sign of a begining new start
Snowflakes on the ground
Church bells make a happy sound
Try to smile even when i fall
This time of year,
I love it most off all

De nacht verdwijnt zo snel als jij gekomen bent
De kou zo omvattend als jou warmte
Jou handen op mijn lijf
Lauwe liefde in de nacht
Jou hand op mijn been
Mijn voet dicht tegen je aan
Met mijn hand voel ik jou hartslag
Met angst om jou te verliezen
Zonder jou geen vuur
Bevriezen
Ik kan je niet laten gaan
Zet je vast in mijn hoofd
Mijn lijf mijn leven
Niet voor altijd
Er komt een dag dat ik jou laat gaan
Maar gewoon voor het moment
Gewoon maar heel even
Dicht tegen elkaar aan..

Talent

Als je ergens extreem goed in bent heb je talent.
Rembrandt, mozart, albert einstein maradona, john f kennedy, martin luther king, pavarotti, allemaal mensen met talent. Mensen die prachtige kunst
maken, de mooiste compositsies, uitvindingen maken die geen mens ooit kon bedenken,fysiek sterk zijn, de kracht hebben om
miljoenen mensen in hun hart te raken. Maar 1 ding hebben zij
gemeen. Ze dragen een boodschap uit. Ze kunnen met hun talent
heel veel bereiken
Maar wat is talent? Wanneer heb je talent? Wie bepaalt wat
talent is of wie het heeft?
Er zijn genoeg prijzen die mensen met talent eren, denkend aan
de nobelprijs, de euvre awars, gouden kalf.
Met zulke prijzen word het talent erkend
Komt talent je aanwaaien of moet je er voor werken. Rembrand
heeft ooit moeten leren schilderen of kon hij het right away?
Wanneer leerde pavarotti voor het eerst noten lezen?
Ik zie talent op verschillende manieren want iedereen heeft
wel een talent, maar een talent wat niet veel mensen bereikt.
Het talent om iemand te laten lachen, om te zingen, dansen,
om jezelf te durven zijn, een huis in elkaar te bouwen, een boek te schrijven, kinderen les te geven. Iedereen heeft een speciaal talent. Alleen soms,
soms weet je het zelf nog niet. ik heb mezelf al zovaak afgevraagd wat mijn talent dan zou moeten zijn? Waar munt ik nou helemaal in uit? Op de middelbare school was ik al nooit goed in duits, wiskunde en de andere vakken waren ook niet uitmuntend, ik kan nog geen kast in elkaar timmeren, mijn dansen wil ook geen mens zien, vaker moet er tegen mij gezegd worden dat ik moet lachen dan dat ik van mezelf met een glimlach loop. Waar ben ik dan toch goed in? Ben er nog steeds  niet achter. Ik denk dat het belangrijk is voor een mens om 'talent' te hebben om ergens in uit te munten. het is een vorm vna zelfvertrouwen weten dat er 'iets' is waar je goed in bent. Ik zal vast niet de enige zijn die zich het voor de duizendste keer afvraagd, wat is mijn talent waar ben ik goed in??

Ik weet het niet, maar ik geloof dat ieder mens uniek is en zijn eigen talent heeft. Iedereen heeft een positive kant in zich niemand is helemaal in en in slecht, echt niet. Hoeveel moeite het me ook kost om dat soms in gedachten te houden, moet ik mezelf daar wel aan blijven herinderen.

be good to another and they be good to you,
Its karma,

Peace out

I need to run away
Hide and fly
Go far from here
Another place
Other people
Another life

I need to run
As fast as i can
Find my way up to the sky
And fly

She loves her mama's lemonade,
Hates the sounds that goodbyes make.
She prays one day she'll find someone to need her.
She swears that there's no difference,
Between the lies and complements.
It's all the same if everybody leaves her.

And every magazine tells her she's not good enough,
The pictures that she sees make her cry.

And she would change everything, everything just ask her.
Caught in the in between of beautiful disaster,
And she needs someone to take her home.

She's giving boys what they want, tries to act so nonchalant,
Afraid they'll see that she's lost her direction.
She never stays the same for long,
Assuming that she'll get it wrong.
Perfect only in her imperfection.

She's not a drama queen,
She doesn't want to feel this way, only seventeen but tired

She would change everything for happy ever after.
Caught in the in between of beautiful disaster,
But she just needs someone to take her home.

Cuz she's just the way she is, but no ones told her that's ok.

And she would change everything, everything just ask her.
Caught in the in between of beautiful disaster,

And she would change everything for happy ever after.
Caught in the in between of beautiful disaster,

But she just needs someone to take her home
And just needs someone to take her home.

-Jon McLaughin-

Als ik ooit
Ooit oud worden mag
Laat mij dan niet verbitterd zijn
Maar laat mij proeven
proeven van het goede leven

leven
echt leven
met littekens getekend

dansen op muziek
lachen van vreugde
huilen van verdriet

een mens met gevoel

Wolken in het water
Stralend hemels blauw
Dan kijk ik naar boven
Wolken grijs en grauw
Weerspiegeling van jou
Donder wolken breken
boven mijn hoofd
Altijd in onze liefde gelooft
Dat jij mij nu laat vallen
Had ik nooit van jou verwacht
Onze liefde was voor altijd
nouja, dat had ik gedacht
...

Attrackted to you
Nothing I can do
Its like the moon and the sun
Without another
There's non
Emotionally, sexual
Your the one 

Elke dag
Jk sta op
Zwart voor mn ogen
Licht als een waas
Ik hoor woorden maar geen zinnen
Geluiden vervaagt
Tis net alsof de echte wereld
Heel ver weg van mij staat
Kon ik maar schreeuwen
heel hard schreeuwen
Pak mijn hand
Wijs de weg
Heel hard iemand nodig
iemand die voor mij vecht

Ik kan er niet meer tegen
Altijd is het mijn fout

Ik doe het nooit goed

Ik kan er niet meer tegen
Het zwarte schaap te zijn

Ik ben niks waard
Alles gaat verkeerd

Ik wil niet meer

Jongeren en alchol.

Het is toch te gek voor woorden dat kids van een jaar of 13/14/15 het dood normaal zijn gaan vinden om zich helemaal klem te zuipe.

Waar komt dat gedrag vandaan? Persoonlijk denk ik dat het met name komt door 'slappe hap ouders'. Ouders die alles maar goed vinde wat hun kind doet en die het gedrag nog is extra aan te sporen door hun kind bijvoorbeeld mee te nemen op vakantie naar de discotheek om zich vervolgens helemaal klem te zuipe [onderandere in de serie gillend naar huis]. Kids hebbe kopieer gedrag en zien dat dus als 'normaal'. Of dan heb je nog die andere groep ouders die het leuk vinden om hun kind een breezer te geven en vervolgens elke week drank in de koelkast hebben staan. Ouders zijn bang om nee te zeggen tegen hun kind, want zo als de meeste zegge, dan doen ze het juist. Uit onderzoek is gebleken dat dit absolute onzin is, een kind heeft een leider nodig, leuk of niet, een kind heeft iemand nodig die zegt; dit doe je niet alchol op zo'n jonge leeftijd is fout. Een kind van zo'n  leeftid mag tegenwoordig ook al uit en hoe laat ze thuis komen? ach dat zoeke ze zelf maar uit hoor. Ouders zien tegenwoordig hun kind als gelijke en niet als nog een kwetsbaar en beinvloedbaar wezen die echt wel degelijk leiding nodig heeft. Maar zijn zij wel op de hoogte van wat een enorme schade alchol kan aanrichten. De gedachte achter het hele alchohol drinken is dat het ze het stoer vinden je helemaal klem zuipe tot je om valt, gaat kotse, grote bek hebbe en het leukste vinde ze nog als het een ander gebeurt dan gaan ze nog meer drinken om maar te hoeve bewijze dat hun dat niet gebeurt.

Maar dan de gevaren; ik noem het comazuipen je hersenen die de hoeveelheid alchol in je bloed niet kunnen verwerken. Kennen deze kids het gegeven korsakov wel? Nou ik ken deze doelgroep mensen en ik vind het triest. Zit je je soms op jonge leeftijd in je rolstoel, je hele persoonlijkheid veranderd je hersenen en je lever allebei vernietig het enige waar je dan  nog van kan genieten is je sigaret die iemand anders voor je vast moet houden omdat je je spieren niet mee onder controle heb stoer hoor..

Ik zou zegge let op je alchol gebruik het tast echt je hersenen en je lever aan heel gevaarlijk!

Hoeveel ik van me opa hou heb ik vandaag maar weer gemerkt, we hebbe zo goed gepraat. Momenteel zit me opa echt even in een dip, en de wereld om hem heen is op het moment weinig rooskleurig, samen gepraat en wijze woorden gedeelt. ''als het leven nu een paradijs zou zijn, kunnen we hierna nergens meer heen''. We hebbe gepraat, wat zou er met iemand gebeuren als  iemand overleden is? waar gaat iemand heen, kan je nog contact krijgen met mensen? Goed gesprek gehad.
Morgen weer een nieuwe week, ik ga met positieve engergie weer beginnen en proberen het beste van mezelf laten zien.

Keep the positive vibes

'Im a walking disaster'
Het lijkt wel of het ongeluk samen met mij hand in hand loopt, wordt me jas niet gejat is me band wel lek, volgens mij doe ik alles fout en breek ik me nek nog een keer over een stoepsteen.

Groot huis, duure auto, niet op je geld hoeven letten elk weekend aan de prosecco wie wil dat nou niet een heerlijk luxe leve waar je niet op een cent hoeft te letten, geen zorgen gewoon lekker doen waar je zin in hebt, je moete afvragen in welke kamer je vandaag weer zou gaan eten of dat je liever nog een jacuzzi koopt of toch maar een bioscoop zaal laat bouwen.
Maar zou je je familie nog zien, zouden zij nog van belang zijn of eet iedereen in een andere kamer, heb je nooit ruzie met elkaar gewoon om het feit dat je elkaar nooit ziet.
Ouders die alles maar voor hun kind kopen, walgelijk die kids worden verwaand en arrogant. Jaloezie? Ja waarschijnlijk wel, ik werk me overal een slag voor in de ronte en sommige mensen komt het gewoon op hun bordje aangewaait. Ag kind wil je een auto? scooter? huis? tuuurrlijk!
Tja its just nog my luck

Not the sun in the sky
That can brighten my day
Not a million dollars
That can make me stay
My life is a mess
And im stuck in it
Its all pain and sorrow
No hope for tommorow


Dreams I had they were just illusions, childish to think they could ever come true
Only luck and money can help you stand, its just not ment for me.
But what did i do wrong? What happend that i disurve this? 

Ik ben zo moe van dit leven, moe van het lachen, moe van het elke keer moed houden, steeds maar weer proberen te denken dat het wel weer beter wordt.. maar dat wordt het niet..er is niks meer waar ik voor kan leven. Ik leef alleen maar om dingen te doen die volgens het boekje moeten; school, werken en dan ook nog is de hele dag vrolijk glimlachen. Want dat wordt van je verwacht, wat voorn meerwaarde heeft het, ik wil rust

 http://www.youtube.com/watch?v=ewO5NWQ97sI&feature=channel

My heart is spinning
The things I feel are winning
I try so hard to just ignore
But my heart and head are in a war

My head is telling me to let you go
But I know
My heart wants to hold you
It screems for you love

I love you and I need you
I just cant let you go
Even when my head is winning
Its my heart where you belong

Zoals verwacht; snip en snip verkouwe! Het druipt uit me neus en ik proef niks meer, toch wonderlijk, vanavond rijst met kerry saus gegeten en heb dr niks van geproeft.

vanmiddag bijna weg gewaait wat een weer.

Nu lekker de pfaffs kijke!

Ny zit in mijn gedachte, vooral nu met het programma op ned 2, wakkerd mijn droom steeds meer aan. Net al opgezocht wat ik moet doen om een visum te bemachtigen! En wat een werk zeg je wordt echt niet zomaar toegelaten tot The Usa, maar ik ga er alles aan doen om een visum te kunnen bemachtigen! Het zit nu al zolang in mijn gedachten dat ik echt denk dat ik dit moet doen! Ik heb mezelf al 1000x afgevraagd hoe het zou zijn als ik daar zou wonen en leven, in welke wijk, hoe kom ik aan een huis en werk. Maar wat een uitdaging! The big apple calls me!
Maar hoe ik het ga aanpakken nog geen flauw idee, moet ik de ambassade bellen? Of zou ik het via school regelen.

I keep my dream and love for New York city! I will be there!

Gisteravond uit geweest in Amsterdam. En daar stond die aan de bar met ze vriend, de most cute guy ever! Prachtige bruine ogen en daar was de klik. Gekletst in gebrekkig engels en duits, gelachen om de woorden die hen ons leerde en andersom.
Buiten de kroeg midden op straat met hem gezoend, en echt wat een ge-wel-dige kisser! De tijd ging te snel en daar stonde we uit de bus hangend zoenend nog net op tijd ze nummer opgeslagen.
Wat een tijd geleden dat ik me zo heb gevoeld, geweldig..
voor een avond, want als ik het nuchter bekijk stelt het natuurlijk weer niks voor, hij woont tig duizend km hier vandaan en moet het leger in.. tja life is a bitch and she slaps me every time

Me titel geeft op het moment precies aan hoe ik me voel!
Oohh happy day!!! Of beter halve week, want het liep lekker en naar me zin! Hoe dieper het dal waar je in zit hoe hoger de top die je kan bereiken!

Nu lekker bijtanke en maandag weer knalle.

200% me best doen en hopen maar.
Maandag ook de uitslag van bloedprikken, ben benieuwd..

Daar was het.. ineens nam; Josh Groban - You are loved me mee terug naar de periode dat ik afscheid moest nemen van mijn ernstig zieke oma.
Alles kwam weer boven, vanaf het moment dat de diagnose kanker gesteld was en zo bleek later ongeneeselijk ziek.
Bij oma langs na haar chemokuur. De hele familie in de huiskamer met de pastoor. De woorden die gesproken werden en de tranen die vielen.
Wat muziek met je kan doen, wat een wonder, een toon van een nummer en je bent terug in het moment.
De keren dat ik aan oma's bed zat tot 's avonds laat de thuiszorg kwam. De ingeslikte tranen bij de laatste aanblik van haar verzwakte lichaam, ik zie me nog zo de huiskamer uitlopen.
De laatste keer dat ik me oma heb gesproken en gezien. Dezelfde middag ging ik naar het buitenland. Ik heb me nog nooit zo ziek gevoelt om weg te gaan, en wat een schuld gevoel om me oma achter te laten.
Tot het moment dat ik te horen kreeg dat oma was overleden, vreemd genoeg nog een soort opluchting, vooral dat ik bij de begravenis kon zijn.
Toen ik thuis kwam en de rouwkaart las was het ineens bittere werkelijkheid, mijn heden met mijn opa en oma was gestopt en veranderd in verleden.
De volgende ochtend drong het allemaal nog niet tot me door..tot het moment in de kerk, ik zag de kist staan en wou het liefst schreeuwe en hard omrenne. De kist stond er en oma was er echt niet meer.
De hele dag was verdrietig en vermoeiend. De periode daarna deed ik eigenlijk heel nuchter want ach iedereen gaat dood, jong of oud maar op een keer dan ga je. Dat hoort er bij..maar net bij het nummer van Josh Groban werd ik terug getrokken in emotie en schuldgevoel. Als ik nu me oma nog wat zou kunnen zeggen; lieve oma, het spijt me dat ik er niet was tot u laatste adem. Egoisme of angst ik weet het niet. Dat u er niet meer bent kan ik nog steeds niet goed bevatten, de keuken is nog nooit zo stil geweest zonder dat u er stond te koken. U sloffen staan nog netjes bij de deur en alles in het huis zegt dat u er nog bent. Maar u bent er niet meer u plek is nu geworden naast een struik op de begraafplaats. Ik kom niet zo vaak naar u nieuwe plek. Voor mij zit u in mijn hart en mijn gedachten daar gaat u nooit meer weg. Het spijt me dat ik er niet was, maar weet dat ik van u hou.

http://www.youtube.com/watch?v=I-G8IfjPAII

Wat een drukte weer vandaag, alhoewel het vandaag een stuk gemutlicher ging dan gister.
Nu 4dagen achter elkaar vrij, ik hoop dat, dat me even rust brengt. Aan me neus te voelen komt dr weer een flinke snotter verkoudheid aan..bah..
Hm het blijft een blog dus ik krijg het gevoel dat ik iets moet vertellen,
iets vertellen tja uhm
arme marco borsato  helemaal aan de grond.. karma?
nou me inspiratie is weer ver te zoeke

Tommorow another shut

Lately I've been hard to reach
I've been too long on my own
Everybody has a private world
Where they can be alone
Are you calling me
Are you trying to get through
Are you reaching out for me
I'm reaching out for you

I'm just so fucking depressed, I just can't seem to get out this slump

And I know some shits so hard to swallow,
but I just can't sit back and wallow
In my own sorrow, but I know one fact, I'll be one tough act to follow
Here today, gone tomorrow, but you'd have to walk a thousand miles

In my shoes, just to see, what it's like to be me
I'll be you, let's trade shoes, just to see what it'd be like to
Feel your pain, you feel mine, go inside each others minds
Just to see, what we find, look at shit through each others eyes

-eminem-

Leegte
Stilte
Eenzaamheid

Is dit dan het leven wat ik leiden zal
Is dit het dan
Is dit alles

Verveling
Geen zin in iets
Depressie?

Waar is de uitdaging
Waar ligt mijn doel
Waar zijn mijn talenten?
Waar leef ik voor

Een typische zondag knaagt aan mijn gedachten, ben ik wel goed genoeg?
What the hell''s wrong with me? Heeft iemand uberhaupt wel door dat ik adem? Ziet iemand me wel staan? Als ik aan de kassa sta met een vriendin en ik wil wat afrekenen kijken ze me niet eens aan maar praten ze met die vriendin. Vaak heb ik dan ook de neiging om chagerijnig te kijken of bot te reageren, zou dat de reden zijn? Stoot ik mensen af? Al die gedachtes, denk ik teveel? Zoveel dingen gaan nu door me hoofd: ik zou nu eigelijk bezig moeten zijn voor school, ga ik wel vaak genoeg naar me familie, wie zijn me echte vrienden, waarom heb ik geen vriend, waarom kan ik zo emotioneel zijn.

Ik raak gewoon in de war van mezelf en niks staat meer op een rij wat moet ik daar nou toch mee. Hoort dit allemaal nog bij 'volwasse' worden. pff im such a loser

Heerlijk zo'n vrij dagje zeg! Super leuke laarsjes gekocht vandaag half lang met hakjes. Ook een nieuwe broek gescoort en een maat kleiner dan eerst! Op naar maatje 36. Verder druk bezig geweest met stage opdrachten uitwerken en nu een relaxed avondje 'witte wijnee'.

En een heel leuk nieuw doel voor ogen! Namelijk bij de ehbo gaan werken op festivals!

Ooooh en wat een zin in kerst, heerlijk sneeuw, kerstballen, kerstboom en de kerst muziek!

Wat ik nou net toch weer voorbij zag komee op tv! GATVERDAMME tegenwoordig mag je al je zieke gedachtes 'kunst' noemen BAH! Te smerig voor woorden, ik ga ook geen afbeelding erbij zette als voorbeeld want het is echt smerig. Kunst met geslachte dieren JAK!

Nou en als ik dan toch lekker bezig ben. Dan nog die mensen die altijd maar moeten schelden met 'kanker'. Beseffen deze mensen dan nog niet, na alle reclames en informatie die er bestaat over kanker gaan, wat deze ziekte inhoud! Ik hoorde iemand het zeggen en dacht, zou je ook heb lef hebben om dat tegen een kankerpatient te zeggen tijdens ze chemokuur of ze bestraling? Of als die in de laatste dagen van ze leven alles uitkotst, geen adem meer kan halen, bijna kapot gaat van de doorlig plekken, vermagerd in bed ligt, zou je dan het lef nog hebben? Denk het niet!

Nou ik ben uitgeraast

Het is nu 18.30 en gelukkig bijna het eind van een vreselijke dag. Bah als er 1ding fout gaat, lijkt het wel of er een donderbij boven me hoofd wordt leeg gegooid. Kom maar jonges stort maar uit die donderbui.
Al heel wat gevoelens zijn me gepasseert, woede, verdriet, onmacht. Toch probeer ik het dan te relativeren, en me te bedenken dat het morgen vast niet slechter kan.
De enige die me nu nog kan 'redden' is Enya dus die schuif ik zo me laptop maar in.

Tommorow will be brighter

Wachten

Wachten is dat wat je elke dag doet
Wachten op de bus
De trein
De tijd
Wachten tot die langszaam voorbij glijd
Soms tel ik de minuten
En wacht 
Wachten op de bus
De trein
De tijd
Dan zie ik de secondes
Zij komen op mij af
En wat ik mij dan afvraag
Waar wacht ik nou toch op
Met elke minuut die weer verder tikt
Is er een stukje van mijn tijd vergaan
En als ik dan heel oud ben
Is het met mijn secondes, minuten en uren gedaan

The sun
The sea
The love
The breath
I miss every little thing
Thats so importent to me
Someone to hold my hand
Someone to help me stand
Where is that guy
That I can trust
I miss every little thing
That I love so much

Vandaag 1 dag na 9/11 nog de beelden in me hoofd van de documantaires. De foto's van de springende mensen uit de torenhoge WTC, vraag ik me af of de wereld die dag veranderd is. Als die aanslag niet gebeurd zou zijn, waar waren wij nu dan? Hoe zat het dan met de oorlog in Irak, de veiligheidsmaatregelen op vliegvelden. Want stel je voor je zou 100ml gevaarlijke stof meenemen in het vliegtuig. 
Zou er dan nu na 8jaar een andere aanslag zijn gepleegd? Waar dan? En Nederland? Moeten wij 'angst' hebben voor een aanslag? Zou de oorlog uberhaupt ooit stoppen?
Zijn de overlede burgers en militaire voor niks gestorven? Of heeft het allemaal een doel? En als het al een doel heeft voor wie dan? Voor de familie? Voor de moeder die haar kind heeft verloren?? Een vader die zijn gezin heeft uit zien moorden? Voor wie zijn 'we' daar bezig? Voor de ego's van de groot wereld leiders?

Soms denk ik dat het leven in groot RISK spel is, wie is er nu aan zet?